Bioética: dilemas da saúde humana

Todos pensamos que a bioética e a ciencia pensan o mesmo, polo feito de que están relacionadas, pero non é asi. Moitas veces propoñen ideas contradictorias e fannos ver unha realidade desde dúas perspectivas bastante diferentes sobre un mismo tema. Moitas veces os médicos téñense que enfrontar a dilemas sobre a saúde de persoas (a quen darlle un órgano, non tratar a unha persoa se non quere...) e entón é cando entra a bioética.

Un exemplo foi o que lle ocorreu a unha parella inglesa no ano 2000. Á muller diagnosticáronlle cancro e debía someterse a un tratamento antes de non quedar estéril. Para que nun futuro pudera ter fillos co seu marido, extráenselle os seus óvulos, fecúndanse co esperma do seu marido e gárdanse os embrións xenerados ata que a muller estea totalmente recuperada da sua enfermidade, xa que non se lle pode negar a uns pais disfrutar da paternidade, cando existen medidas que os axuden en casos coma estes.
No ano 2002 a parella sepárase e o home manda destruír os embrións, xa que non quere que se lle implanten á súa ex-muller, di que ten todo o dereito do mundo en decidir con quen ter un fillo. A muller non acepta esa proposta, xa que si se destrúen eses embrións non podería ter fillos nunca máis. Como o divorcio estaba en vista de xuíxo, tamén influíu este tema e o xuíz doulle a razón ó ex-marido, quedando a muller sen a posibilidade de ter fillos.

Agora ben, que opina a bioética de todo isto? Principalmente di que a pesar de que o home ten todo o dereito a ter fillos con quen queira, debería pensar un pouco na muller, que non puido cumplir o seu desexo de ter fillos.

Rosalind Franklin: a muller que descubreu a estructura da vida.

Rosalind Franklin fixo posible un dos descubrimentos máis importantes do século pasado, xa que gracias a ela pudo clarificarse a estructura da dobre hélice do ADN, vital para a comprensión da vida.

Esta científica inglesa naceu no ano 1920 e destacou principalmente pola chamada Fotografía 51 que fixo con raios X do ADN, polas súas investigacións relacionadas coas microestructuras do carbón e do grafito e tamén cabe destacar o seu traballo sobre a estructura dos virus. Desgraciadamente morreu no ano 1958 aos 37 anos de idade dun cancro de ovarios, seguramente como consecuencia do seu traballo cos raios X.

Watson, Crick e Wilkins, tras enterarse dos descubrimentos da científica, puxéronse a investigar máis coa súa fotografía e foron eles quenes, a espaldas de Rosalind, publicaron o ansiado traballo.
No ano 1962 Watson, Crick e Wilkins recibiron o Premio Nobel de Medicina polo descubrimento da estructura de ADN, sen cederlle ningún mérito a Rosalind pola contribución no avance.

O que lle pasou a Rosalind Franklid é un claro exemplo de como eran despreciadas as mulleres dedicadas á ciencia naquela época. A sociedade, as institucións e os propios compañeiros de traballo condenaron durante moitos anos á que as científicas permanecesen no anonimato.

Enfermidades raras: enfermidade de Creutzfeldt-Jakob

Hoxe en día defínese "enfermidade rara" a aquelas que padecen tan só 1 de cada 2.000 persoas (definición que se lle da en Europa), unha cifra moi baixa en comparación con calquera outra enfermidade. Ata o momento sábese de unhas 6.000 enfermidades deste tipo, máis da metade delas de orixe hereditario e dexenerativas. Por desgracia máis da metade delas non son estudadas como se debería, xa que para o mercado non teñen o mesmo interese que outras enfermidades máis comúns, por iso chegan a chamarse "enfermidades descoidadas".

Pero agora imos falar dunha enfermidade en especial, a enfermidade de Creutzfeldt-Jacob, unha das cales a min me chamou máis a tención.
Consiste nun dano cerebral que leva a unha disminución rápida da función mental e do movemento. Está causada por un prión, unha proteína que fai que o resto de proteínas non funcionen correctamente.
Encontrramos varios tipos dentro desta enfermidade:

• De tipo esporádico (son a maioría dos casos)
• De tipo familiar (herédase o prión dos pais)
• De tipo adquirido

Esta enfermidade non ten unha cura coñecida, a pesar de que se probaron varios medicamentos que só sirven para retrasar o seu avance, pero non funciona moi ben.
Os primeiros síntomas deste transtorno son depresión, delirios e alucinacións. Máis tarde prodúcese a rixidez dos membros e a perda do control dos movementos. Todo esto dexenera en demencia e finalmente na morte, tan só un ano despois de comezar cos primeiros síntomas.

Esta é unha enfermidade como outra calquera, pero por desgracia non se lle dedica moito tempo á súa investigación, xa que non é unha enfermidade moi común. Desde o meu punto de vista esto debería cambiar, deberíaselle dar máis importancia a certas enfermidades, non só esta, senón moitas máis que están no mesmo caso. Porque a pesar de que a padecen poucas persoas,as que a padecen acaban morrendo, e iso é o que hai que intentar evitar.

                                                                                                  (fases da enfermidade)

                                                                                           

Cancro de mama

19/10/2015

Cada ano diagnostícanse 26 mil novos casos de cancro de mama en España, unha cifra alarmante, verdade? Pois a pesar diso hai países que superan a España nesa cifra, como por exemplo os Estados Unidos, Reino Unido ou Bélxica.

O cancro de mama é unha enfermidade que aparece cando as células do epitelio glandular das mamas se reproducen dunha forma moi rápida e incontrolada. Pode aparecer tanto en homes coma en mulleres, pero o 99% dos casos son mulleres.
As principais causas son o consumo de alcohol, a obesidade, a idade, a densidade das mamas e a xenética entre outras.
O principal síntoma é a aparición dun bulto no seo, palpable e que non causa dor.
Para previlo é aconsellable realizar mamografías a partir dunha certa idade e a autoexploración para atopar os bultos. Se aparece algún bulto é indispensable acudir ó médico e realizar unha biopsia, e se da positivo hai unha seria de tratamentos, como por exemplo a quimioterapia, a radioterapia e nos casos máis extremos operar.

En conclusión, o cancro é inesperado, que non se pode evitar cando aparece, pero sempre é aconsellable levar unha vida saudable.